videogames, stress en vooruitgang

De afgelopen week ben ik voornamelijk bezig geweest met het onderzoeken naar welke vorm mijn project nu eigenlijk moet gaan aannemen.
Ik ben geinspireerd geraakt door verschillende bronnen. Zo vind ik bijvoorbeeld de stijl van Jack Stauber heel erg interessant.

Stauber tekent alle elementen van zijn animaties met een computermuis in MS-paint. Een heel basic manier om beelden te maken, maar door limitaties juist weer heel interessant. Zo is er veel ruimte voor toevalligheid en onregelmatigheden. Vervolgens voegt hij deze elementen samen in premiere, hij neemt de video op op een videoband, en voert deze weer terug naar zijn computer. Het proces is erg omslachtig maar geeft wel een authentiek VHS gevoel, en bied ruimte voor toevalligheid.
Ook gebruikt Stauber veel mixed media elementen, hij gebruikt bijvoorbeeld ook live action en claymation.

het proces van Stauber

Ook heb ik veel research gedaan naar het maken van een videogame.
Aan het begin van mijn project had ik namelijk het idee om een installatie te maken. Maar gezien de huidige corona-maatregelen, en de kleine kans dat we volgend jaar een fysieke tentoonstelling zullen hebben, ben ik verder gaan kijken naar andere opties.
Virtual reality valt voor mij eigenlijk al af, voornamelijk omdat het niet zo toegankelijk is als ik het eigenlijk zou willen hebben. Veel mensen hebben thuis geen VR set, en telefoons zijn hier ook niet ideaal voor.

Mijn tweede idee was om een soort rpg-videogame te maken, zoals bijvoorbeeld Penpals door Anatola howard. Dit is een korte game met pixel-art en traditionele tekeningen, de game gaat over het vinden van je moeder in de grote stad. De game is gemaakt in RPG-maker en bestaat uit kleine elementen. Dit zou ook nog een optie zijn, maar ik ben bang dat ik teveel in het technische gedeelte blijf hangen, en ik wil me liever focussen op het beeldend werk.

Daarom ben ik uiteindelijk uitgekomen op een point and click type videogame, hiermee kan ik me namelijk helemaal focussen op het visuele aspect, en niet zozeer op game mechanics. Ik wil een spel maken waarbij de kijker door het verhaal heen klikt, en zo keuzes maakt. De game is gewoon in de browser te spelen. Een goed voorbeeld hiervan is ‘P.E. Noire’

Dit is een korte point-and-click detective game over een mysterie op een basisschool. Deze manier van spelen en een verhaal vertellen vind ik heel interessant. Vooral omdat het vooral gaat om de visuele stijl, het verhaal, en de karakters, maar je geeft de kijker ook een bepaald level van interactie.
Dit is een weg die ik voor dit project graag in zou willen slaan.
Ik denk dat ik hier ook de benodigde know-how voor kan verkrijgen bij kennissen. Mijn vader is namelijk graphic designer, en kan mij goed uitleggen hoe ik een website bouw en kan mij het een en ander over HTML bijbrengen. Ook is een van mijn huisgenoten afgestudeerd als game designer. Deze jongen maakt trouwens ook muziek, en ik denk zeker dat hij mij bij mijn project zal kunnen helpen. Natuurlijk schroom ik ook niet om bij andere studenten aan te kloppen als ik de kennis zelf niet heb.

De visual developement voor dit project gaat nog een beetje moeizaam, maar ik ben hier langzaam verandering in aan het brengen. Mijn klasgenoten en ik willen vaker videochatten om te sparren over onze projecten. Ik bezoek veel digitale musea, en ga binnenkort ook naar musea in mijn buurt. Verder spreek ik ook weer wat vaker met vrienden af, en ben ik ietsje meer buiten te vinden dan voorheen. Ik merk dat dit me heel erg helpt met het verder brengen van mijn project.

PE noir

PE noir

penpals

22/10/2020

Deze week ben ik vooral bezig geweest met het verder onderzoeken van mijn verhaal.
Ten eerste ben ik begonnen met modeltekenen. Waarbij ik eerst de pose grof natekende, en vervolgens een vervreemdend element aan het model toevoegde. Dit vond ik best een interessant experiment, en het is zeker iets waar ik  nog wel wat tijd aan wil besteden.

Verder ben ik na het gesprek van vorig3e week, verder gegaan op een groter formaat. Het is nog niet af, maar het hielp me wel om weer even uit de  gebruikelijke sleur te breken.

Ook wil ik heel graag een experiment doen met rotorscoping, omdat ik denk dat dit misschien wel een oplossing zou kunnen zijn voor  lastige karakteranimatie in mijn film. Helaas is dit experiment een beetje mislukt, omdat ik de adequate hardware hier niet voor had. Ik  wil dit namelijk ook weer met traditionele materialen doen, maar ik kwam er al snel achter dat dit op een computerscherm of ipad-scherm niet zo lekker werkt. En dat het een beter idee is om hiervoor een beamer te gebruiken. Ik wil dus graag proberen of ik hier deze week nog aan kan komen.

 

 

10-16-2020

Deze week is ook niet helemaal vlekkeloos verlopen, maar ik ben nu wel op een pad waar ik meer vertrouwen in heb.
Ik had wat last van depressieve klachten, en kon mijzelf niet zo goed aan het werk krijgen deze week. Wel heb ik een plan hoe ik dit volgende week beter aan ga pakken. Vermoedelijk is wat ik mis in mijn dag een bepaald ritme. Nu ik zoveel thuis ben lijken alle dagen op elkaar, en is er weinig ritme of variatie te vinden.  Vanaf nu ga ik proberen iedere vrijdag een weekoverzicht op te stellen. Hierin zal iedere dag een blokje werk zitten, maar ook ruimte voor een wandeling, een film, muziek, of een bezoek aan de sportschool. Ik weet zeker dat ik beter aan het werk zal kunnen als ik in ieder geval een beetje houvast heb. Omdat de gesprekken altijd op vrijdag vallen, lijkt dit me een goed moment om een planning te maken.

Deze week ben ik voornamelijk bezig geweest met schetsen. Bij vorige projecten heb ik gemerkt dat ik het makkelijkst tot verhalen kom door gewoon te schetsen. Beelden uit mijn hoofd op papier te blijven zetten, en dan zo connecties maken en een verhaal opbouwen. Hierbij gebruik ik ook de hulp van muziek (vooral ambient, experimenteel, electronisch, klassiek, etc. voornamelijk zonder text.) films, youtube, pinterest, fotoboeken, etc.
Ik merk dat ik dit een erg fijne manier van werken vind, en dat het wel de sleutel is naar het maken van dit project. Momenteel voel ik me wel redelijk zenuwachtig over de naderende deadline. Ook vanwegen mijn mentale staat, voelt het vaak alsof ik het moet forceren om creatief te zijn.

Ik ben nu bezig aan mijn visuele mindmap. Deze ben ik voornamelijk met pen en potlood aan het maken, op losse bladen. Het zijn snelle schetsen van beelden die ik tot nu toe bij mijn thema en verhaal kan bedenken. Door deze zo even snel neer te zetten, zit mijn hoofd veel minder vol en heb ik ruimte om verder te associeren. Ik heb het losbladig gemaakt omdat ik het zo straks allemaal naast elkaar kan leggen en dingen met elkaar kan verbinden. Ik denk dat ik nu weer op deze hand verder zal moeten gaan. Het is voor mij in ieder geval duidelijk merkbaar dat ik op deze manier tot een verhaal ga komen waar ik tevreden over ben.