videogames, stress en vooruitgang

De afgelopen week ben ik voornamelijk bezig geweest met het onderzoeken naar welke vorm mijn project nu eigenlijk moet gaan aannemen.
Ik ben geinspireerd geraakt door verschillende bronnen. Zo vind ik bijvoorbeeld de stijl van Jack Stauber heel erg interessant.

Stauber tekent alle elementen van zijn animaties met een computermuis in MS-paint. Een heel basic manier om beelden te maken, maar door limitaties juist weer heel interessant. Zo is er veel ruimte voor toevalligheid en onregelmatigheden. Vervolgens voegt hij deze elementen samen in premiere, hij neemt de video op op een videoband, en voert deze weer terug naar zijn computer. Het proces is erg omslachtig maar geeft wel een authentiek VHS gevoel, en bied ruimte voor toevalligheid.
Ook gebruikt Stauber veel mixed media elementen, hij gebruikt bijvoorbeeld ook live action en claymation.

het proces van Stauber

Ook heb ik veel research gedaan naar het maken van een videogame.
Aan het begin van mijn project had ik namelijk het idee om een installatie te maken. Maar gezien de huidige corona-maatregelen, en de kleine kans dat we volgend jaar een fysieke tentoonstelling zullen hebben, ben ik verder gaan kijken naar andere opties.
Virtual reality valt voor mij eigenlijk al af, voornamelijk omdat het niet zo toegankelijk is als ik het eigenlijk zou willen hebben. Veel mensen hebben thuis geen VR set, en telefoons zijn hier ook niet ideaal voor.

Mijn tweede idee was om een soort rpg-videogame te maken, zoals bijvoorbeeld Penpals door Anatola howard. Dit is een korte game met pixel-art en traditionele tekeningen, de game gaat over het vinden van je moeder in de grote stad. De game is gemaakt in RPG-maker en bestaat uit kleine elementen. Dit zou ook nog een optie zijn, maar ik ben bang dat ik teveel in het technische gedeelte blijf hangen, en ik wil me liever focussen op het beeldend werk.

Daarom ben ik uiteindelijk uitgekomen op een point and click type videogame, hiermee kan ik me namelijk helemaal focussen op het visuele aspect, en niet zozeer op game mechanics. Ik wil een spel maken waarbij de kijker door het verhaal heen klikt, en zo keuzes maakt. De game is gewoon in de browser te spelen. Een goed voorbeeld hiervan is ‘P.E. Noire’

Dit is een korte point-and-click detective game over een mysterie op een basisschool. Deze manier van spelen en een verhaal vertellen vind ik heel interessant. Vooral omdat het vooral gaat om de visuele stijl, het verhaal, en de karakters, maar je geeft de kijker ook een bepaald level van interactie.
Dit is een weg die ik voor dit project graag in zou willen slaan.
Ik denk dat ik hier ook de benodigde know-how voor kan verkrijgen bij kennissen. Mijn vader is namelijk graphic designer, en kan mij goed uitleggen hoe ik een website bouw en kan mij het een en ander over HTML bijbrengen. Ook is een van mijn huisgenoten afgestudeerd als game designer. Deze jongen maakt trouwens ook muziek, en ik denk zeker dat hij mij bij mijn project zal kunnen helpen. Natuurlijk schroom ik ook niet om bij andere studenten aan te kloppen als ik de kennis zelf niet heb.

De visual developement voor dit project gaat nog een beetje moeizaam, maar ik ben hier langzaam verandering in aan het brengen. Mijn klasgenoten en ik willen vaker videochatten om te sparren over onze projecten. Ik bezoek veel digitale musea, en ga binnenkort ook naar musea in mijn buurt. Verder spreek ik ook weer wat vaker met vrienden af, en ben ik ietsje meer buiten te vinden dan voorheen. Ik merk dat dit me heel erg helpt met het verder brengen van mijn project.

PE noir

PE noir

penpals

22/10/2020

Deze week ben ik vooral bezig geweest met het verder onderzoeken van mijn verhaal.
Ten eerste ben ik begonnen met modeltekenen. Waarbij ik eerst de pose grof natekende, en vervolgens een vervreemdend element aan het model toevoegde. Dit vond ik best een interessant experiment, en het is zeker iets waar ik  nog wel wat tijd aan wil besteden.

Verder ben ik na het gesprek van vorig3e week, verder gegaan op een groter formaat. Het is nog niet af, maar het hielp me wel om weer even uit de  gebruikelijke sleur te breken.

Ook wil ik heel graag een experiment doen met rotorscoping, omdat ik denk dat dit misschien wel een oplossing zou kunnen zijn voor  lastige karakteranimatie in mijn film. Helaas is dit experiment een beetje mislukt, omdat ik de adequate hardware hier niet voor had. Ik  wil dit namelijk ook weer met traditionele materialen doen, maar ik kwam er al snel achter dat dit op een computerscherm of ipad-scherm niet zo lekker werkt. En dat het een beter idee is om hiervoor een beamer te gebruiken. Ik wil dus graag proberen of ik hier deze week nog aan kan komen.

 

 

10-16-2020

Deze week is ook niet helemaal vlekkeloos verlopen, maar ik ben nu wel op een pad waar ik meer vertrouwen in heb.
Ik had wat last van depressieve klachten, en kon mijzelf niet zo goed aan het werk krijgen deze week. Wel heb ik een plan hoe ik dit volgende week beter aan ga pakken. Vermoedelijk is wat ik mis in mijn dag een bepaald ritme. Nu ik zoveel thuis ben lijken alle dagen op elkaar, en is er weinig ritme of variatie te vinden.  Vanaf nu ga ik proberen iedere vrijdag een weekoverzicht op te stellen. Hierin zal iedere dag een blokje werk zitten, maar ook ruimte voor een wandeling, een film, muziek, of een bezoek aan de sportschool. Ik weet zeker dat ik beter aan het werk zal kunnen als ik in ieder geval een beetje houvast heb. Omdat de gesprekken altijd op vrijdag vallen, lijkt dit me een goed moment om een planning te maken.

Deze week ben ik voornamelijk bezig geweest met schetsen. Bij vorige projecten heb ik gemerkt dat ik het makkelijkst tot verhalen kom door gewoon te schetsen. Beelden uit mijn hoofd op papier te blijven zetten, en dan zo connecties maken en een verhaal opbouwen. Hierbij gebruik ik ook de hulp van muziek (vooral ambient, experimenteel, electronisch, klassiek, etc. voornamelijk zonder text.) films, youtube, pinterest, fotoboeken, etc.
Ik merk dat ik dit een erg fijne manier van werken vind, en dat het wel de sleutel is naar het maken van dit project. Momenteel voel ik me wel redelijk zenuwachtig over de naderende deadline. Ook vanwegen mijn mentale staat, voelt het vaak alsof ik het moet forceren om creatief te zijn.

Ik ben nu bezig aan mijn visuele mindmap. Deze ben ik voornamelijk met pen en potlood aan het maken, op losse bladen. Het zijn snelle schetsen van beelden die ik tot nu toe bij mijn thema en verhaal kan bedenken. Door deze zo even snel neer te zetten, zit mijn hoofd veel minder vol en heb ik ruimte om verder te associeren. Ik heb het losbladig gemaakt omdat ik het zo straks allemaal naast elkaar kan leggen en dingen met elkaar kan verbinden. Ik denk dat ik nu weer op deze hand verder zal moeten gaan. Het is voor mij in ieder geval duidelijk merkbaar dat ik op deze manier tot een verhaal ga komen waar ik tevreden over ben.

Moodboards

Het maken van moodboards heeft me in het begin van mijn onderzoek heel erg geholpen. Ik heb wat afbeeldingen en illustraties van internet geplukt, en heb geprobeerd hier verbanden in te vinden.
Naast de gebruikelijke stijkeuzes die ik wel vaker zie in werk  dat ik mooi vind (krasserigheid, rauwheid, hoge contrasten, repetitie, zwart-wit-rood kleurpaletten) vond ik een verband in dat bijna alle afbeeldingen een vervreemde weergaven  van het menselijk lichaam toonde. Dit vond ik een interessant thema en zo ben ik uitgekomen op mijn onderzoeksthema “vervreemding en vermonsterlijking van het lichaam”

Brainstormen van ideeën

Na mijn vorige gesprek met Ingrid kwamen we tot de conclusie dat wat ik nu nodig heb, een verhaal is. Ik ben deze week dus voornamelijk bezig geweest met het brainstormen over een idee voor een verhaal. Uit mijn vorige onderzoeken is namelijk wel duidelijk een thema en techniek naar voren gekomen, maar een daadwerkelijk verhaal bleef nog even achter.

Ik heb een tijdje gebrainstormd, voornamelijk door gebruik te maken van muziek, fotoboeken, en korte schrijfopdrachten. Ik vond het best moeilijk, continu bleef ik rond dezelfde verhalen draaien, en soms kwam ik zelfs tot een verhaal dat leek op mijn film van vorig jaar. Het was erg frustrerend, maar ik ben uiteindelijk wel tot een tijdelijk concept gekomen wat ik interessant vind. En waar ik ook goed de rest van mijn onderzoek op zal kunnen baseren.

“Im telling a story about a boy who grew up in an extremely religious environment. Traumatised by his past and now i his early 20’s, he earns his money as an independent camboy/sex worker.
Until one day his body starts to violently morph and change without any warning. He is overcome with distress and grief as he takes this as a punishment for rejecting his faith. Literally becoming ‘monstrous’
A friend of his introduces him to a hedonistic cult. The members of this group live for personal pleasure and reject judgement and capitalism. He mingles with these demons that do seem to accept him as he is. Eventually he meets their leader, a large imposing angel figure of indescribable form. He quickly falls in love with the being who’s body is also rapidly changing. The angel teaches him about acceptance of the self, overcoming trauma, and giving in to self-indulgence. The two eventually morph into one divine being and blast off into space.

It is a movie about self indulgence, breaking with the past, the ever changing body, sex positivity, and self acceptance.”

Nu Ik een meer concreet idee heb voor mijn verhaal, kan ik ook beter beeldend onderzoek gaan doen. Ik kan gaan nadenken over character designs, omgevingen, en symboliek. Ook kan ik nu onderzoek gaan doen naar hoe andere artiesten de thema’s in mijn film al eerder in beeld hebben gebracht. Het verhaal staat nog niet vast, vooral over het religieuze trauma ben in nog niet zeker. Worstelingen met religieuze invloeden is wel iets wat nu sterk speelt bij mij, door botsingen met mijn religieuze familie aan mijn surinaamse kant.

Overleg 2 october
Na mijn gesprek met Ingrid deze ochtend, zijn we tot de conclusie gekomen dat het voor mij nu het belsngrijkste is om te onderzoek te doen naar de inhoud van mijn film. Het opzetten van een verhaal, uitzoeken waar mijn film nu over gaat.
Wie is mijn hoodfpersoon, wat is het narratief, en waar speelt het zich af.
De komende week zal ik hier voornamelijk over gaan schetsen en brainstormen, en ik hoop op deze manier tot een concept te komen.

30-sept-2020

Ik merk duidelijk dat het deze week iets lastiger is om werk voor elkaar te krijgen. Door de stijgende coronacijfers heb ik afgezien van mijn wekelijkse bezoek aan school. Ik merk meteen dat het mijn motivatie en inspiratie sterk beïnvloed. Het creatieve proces is voor mij toch echt een kwestie van input en output. Als ik geen creatieve input heb is het voor mij heel moeilijk om (goed) werk te maken.
In eerste instantie had ik vandaag op gepland om naar een museum te gaan. Zowel het Moco museum, als een tentoonstelling in den bosch die veel raakvlakken had met mijn onderwerp. Dit om zo tot wat meer inspiratie te komen, maar ook dit kon helaas niet doorgaan.

Momenteel probeer ik mij te focussen op het halen van inspiratie uit andere bronnen. Bijvoorbeeld muziek, fotoboeken, films, en digitale musea. Het werkt niet zo goed als daadwerkelijk mijn vrienden zien, op de kunstacademie zijn, en musea bezoeken. Maar ik zal het er voor nu even mee moeten doen.

mindmap

Vorige week ben ik begonnen met het maken van een mindamp waar ik deze week weer aan verder zal gaan. Ik heb als hoofdonderwerp gekozen "vervorming en vermonsterlijking van het lichaam" omdat dit een onderwerp is wat in veel van mijn werken en moodboards naar voren zou komen. Deze week ga ik het onderwerp wat versmallen, en op zoek naar welke delen van deze mindamp ik nu het interessants vind.
Ik zie wel gelijk welke onderwerpen op deze mindamp mij het meest aanspreken, maar het blijft moeilijk om ze niet allemaal te willen doen.
Zoals Ingrid mij vorige week had geadviseerd, ben ik aan het proberen deze mindmap te zien als een landkaart. Waarbij ik steeds een bezoekje breng aan de verschillende onderdelen.

zine

een experiment dat ik deze week heb gedaan is het maken van een zine.
Ik kocht een printer op marktplaats van een oudere vrouw. Het apparaat was erg goedkoop en ze bleek dicht in de buurt te wonen. Echter toen ik hem thuis had geinstalleerd, bleek naast geel en blauw alle inkt op te zijn. Dit zorgde ervoor dat alle prints die ik maakte alleen geel, blauw en groentonen hadden. Ik besloot deze electronische handicap als regel voor mijn zine te gebruiken. Gewoonlijk zijn geel blauw en groen de kleuren waar ik het minst mee werk, en op deze manier werd ik geforceerd er het beste van te maken. Ik relateerde het groen en geel al snel aan oude artifacten uit de maya tijd, standbeelden, en afbeeldingen van het goddelijke. Ik heb copieen gemaakt van boeken met kunst en reclame fotografie, een fotoboek over museums in New York, en een fotoboek over het werk van Cindy sherman.
Deze fotos heb ik bewerkt door tijdens het copieeren het boek onder de scanner te bewegen. Hierdoor worden de fotos vervormd en uitgesmeerd. Later heb ik in het zine illustraties, bewerkingen en text toegevoegd, en heb er zo door juxtaposition een ietwat samenhangend geheel kunnen maken.

Het doel van dit zine was voornamelijk mij wat losser maken in het creeren van beelden. Na de lange quarantaine zat ik behoorlijk vast in mijn creatieve flow. Het maken van dit zine was dus bedoeld om weer terug in deze flow te komen, en dit lijkt te hebben gewerkt. Het zine gaat voornamelijk over goddelijkheid, het waarnemen van het lichaam, queerness, en vervreemding van het lichaam. Het sluit in deze zin niet meer volledig aan bij mijn huidige onderzoeksthema, maar het heeft me wel een stap in de goede richting gebracht. En het voelde goed om in een dag een aanzienlijke hoeveelheid beelden te maken, en weer even helemaal los creatief bezig te zijn.

Interview

Ik vond de eerste stappen zetten voor dit project een hele lastige opgave. De eerste paar weken wist ik nog niet goed welke richting ik graag op wilde. Na een lange tijd van quarantaine was mijn inspiratie redelijk op, en ik vond het lastig om vanuit niets weer met een project te beginnen.
Het interview met klasgenoten heeft me hier wel goed bij geholpen. Het was interessant om weer even met andere makers te praten en precies uiteen te zetten waar ik nu eigenlijk mee bezig wil gaan.
Tijdens dit in interview ben ik er ook weer achter gekomen waar mijn grootste interessegebieden liggen. Onderwerpen als sexualiteit, LGBT-topics, een bepaalde ‘edgyness’, en monsters, komen keer op keer terug in mijn werk en de media die ik consumeer. Ik denk ook dat dit een goed punt is om op verder te gaan.
Ook heb ik opnieuw ondervonden dat het voor mij erg motiverend werkt als ik werk maak dat ik echt leuk vind.